sobota, 25 lutego 2017

Oliwka dla całkiem dużych dziewczynek

Znalezione obrazy dla zapytania Oliwka dla całkiem dużych dziewczynek

Oliwka chroni skórę


Do czego właściwie przydaje się naszemu ciału oliwka ? Chroni ona naturalną warstwę lipidową naszej skóry przed utratą wody. Bowiem brak odpowiedniego nawilżenia skutkuje wysuszeniem skóry, a w efekcie szybszym jej starzeniem. Ponadto oliwka działa również kojąco na skórę, co jest jej dodatkowym atutem.

Oliwka reguluje nawilżenie naskórka i regeneruje samą skórę (na przykład po oparzeniach słonecznych). Jej tłusta konsystencja doskonale chroni ciało przed niekorzystnym działaniem czynników zewnętrznych.

Ten ceniony wśród pań kosmetyk produkowany jest z zielonej oliwki, choć i czarna oliwka ma swoje zastosowanie w kosmetyce.

Jak dobrze naoliwić ciało ?

Najlepiej stosować ją zaraz po kąpieli,gdyż woda z kranu wysusza skórę i choć nie widzimy tego "gołym" okiem, nasze ciało potrzebuje reanimacji po kąpieli w chlorowanej wodzie. Oliwka nadaje się do każdej partii naszego ciała. Jest bardzo wydajna, dlatego nie musimy nakładać jej dużo. Dobrze rozprowadzić więc kosmetyk na całym ciele. Natłuszczone niczym skóra greckiego herosa ciało, wycieramy następnie ręcznikiem, by w ten sposób zostawić niezbędną ilość oliwki.
Dobroczynne działanie oliwki przydatne jest przy podrażnieniach, ukąszeniach owadów, czy poparzeniach słonecznych. 

Najbardziej znanym zastosowaniem jest oczywiście pielęgnacja skóry niemowląt, jednak oliwka jest kosmetykiem dla kobietek całkiem małych i tych już całkiem "podrośniętych".


wtorek, 21 lutego 2017

Halluksy

Znalezione obrazy dla zapytania Halluksy

Paluchy koślawe czyli właśnie halluksy, czasem pieszczotliwe zwane Michałami, to bardzo poważny problem i kosmetyczny, i zdrowotny. 

Głównie kobiecy, bo występuje 6 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Szacuje się, że w Europie dotyczy 0,5 proc. kobiet w wieku 15-75 lat. W Polsce to mniej więcej 100 000 przypadków, ale do leczenia zgłasza się tylko ok. 10 procent.

Stawy stopy są pierwszymi z łańcucha stawów umożliwiających poruszanie się i mają wpływ na funkcjonowanie pozostałych. Ich niewłaściwa praca z biegiem czasu skutkuje dysfunkcją stawów położonych powyżej. Deformacja koślawa palucha to nieuchronne powstawanie płaskostopia poprzecznego, modzeli pod głowami kości śródstopia, koślawości tyłostopia, przykurczu ścięgna Achillesa, niestabilności stawu skokowego. Z czasem zmianom chorobowym ulegają coraz wyższe partie kończyny dolnej.

Przyczynami koślawości palucha są m.in.: nadmierna ruchomość pierwszej kości śródstopia (najczęstsza u młodzieży w wieku 12-15 lat), dominacja pierwszego promienia (tzw. stopa egipska), szpotawość pierwszej kości śródstopia, obniżenie łuku poprzecznego, stopa płasko-koślawa, przykurcz przywodziciela palucha.

Powstawaniu tej dolegliwości sprzyja nie tylko noszenie nieodpowiedniego obuwia – z bardzo wąskimi noskami, na wysokim obcasie, ale także skłonności genetyczne. Jeśli babcia i mama cierpią z powodu palucha koślawego, jest duże prawdopodobieństwo, że to schorzenie dotknie też wnuczkę.

Jeśli w rodzinie występuje skłonność do halluksów, warto zastosować profilaktykę. W czasie snu używa się specjalnych wkładek, które odwodzą paluch. Jest to metoda dość bolesna, ale skuteczna.
Halluksy warto też systematycznie, minimum 10 minut dziennie, masować, wcierając maści przeciwzapalne. Domowym sposobem przynoszącym ulgę są okłady z rozbitych liści kapusty i jodyny, które również mają działanie przeciwzapalne.

Najskuteczniejsze jest jednak leczenie operacyjne. Panuje powszechna - ale błędna - opinia, że nie warto korygować deformacji, bo często nawraca. Skuteczność techniki operacyjnej zależy od prawidłowej kwalifikacji do metody. Muszą być skorygowane wszystkie składowe deformacji, a nie tylko wyrośl okolicy głowy pierwszej kości śródstopia.

Dawniej chirurgiczna korekcja palucha koślawego wiązała się z wielotygodniowym leżeniem ze stopami w gipsie. Teraz stosowane są inne metody, m.in. osteotomia „Z”, tzw. Scarf oraz skośna MORO z plastyką tkanek miękkich stawu śródstopno-palcowego palucha. Zaletami tej metody jest stabilne zespolenie odłamów umożliwiające leczenie bezgipsowe po operacji. Już po drugiej dobie możliwe jest samodzielne chodzenie. Po 6 tygodniach można już normalnie chodzić w obuwiu codziennym. Stosowana metoda gwarantuje ponadto trwałość efektów terapeutycznych. 

Bardzo często podczas jednego zabiegu jest wykonywana korekcja obu stóp.


piątek, 27 stycznia 2017

Wymagania dotyczące salonu kosmetycznego

Znalezione obrazy dla zapytania Wymagania dotyczące salonu kosmetycznego

Zgodnie z przepisami pomieszczenia w zakładzie, w którym są świadczone usługi, powinny mieć powierzchnię umożliwiającą takie rozmieszczenie, zainstalowanie i użytkowanie stanowiących jego wyposażenie urządzeń i sprzętu, który zapewni właściwe świadczenie usług.


*Przede wszystkim pomieszczenia, w których świadczone są usługi, winny mieć powierzchnię umożliwiającą takie rozmieszczenie, instalację i użytkowanie urządzeń i sprzętu służące świadczonym usługom

*Ściany przy zlewach i umywalkach, w miejscu świadczenia usług, powinny być pokryte nienasiąkliwym, łatwo zmywalnym i odpornym na wilgoć i inne środki, materiałem (do wysokości co najmniej 1,6 m)

*Zakład powinien być podłączony do instalacji wodociągowej oraz kanalizacyjnej lub posiadać własne ujęcie wody.

*Do zakładu winna być doprowadzona zimna i ciepła woda (lub urządzenie podgrzewające wodę)

*Ścieki z urządzeń sanitarnych muszą być odprowadzane do instalacji kanalizacyjnej

*W salonie świadczącym usługi pedicure, musi zostać wydzielone stanowisko do tego zabiegu, o powierzchni 6 metrów kwadratowych, będące w izolacji od innych stanowisk, ponadto musi ono być wyposażone w: brodzik z ciepłą i zimną wodą do moczenia nóg, lub zamiast niego przenośny brodzik do moczenia nóg, myty i dezynfekowany po każdym użyciu.

*Czternaście dni od daty rozpoczęcia działalności gospodarczej należy zawiadomić Państwowy Inspektorat Sanitarny (Powiatowa Stacja Sanitarno- Epidemiologiczna) o rodzaju, miejscu i zakresie działalności oraz liczbie zatrudnionych tam pracowników.

*Należy złożyć wniosek zawierający informację o środkach i procedurach przyjętych dla spełnienia wymagań (zgodnie z przepisami dot. higieny pracy w przypadku salonu kosmetycznego). Otwarcie salonu kosmetycznego następuje po uzyskaniu zgody na jego prowadzenie, wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Odbioru salonu dokonuje SANEPID.

*Zgłaszanie gabinetu polega na: złożeniu wniosku, inwentaryzacji wraz z opisem technologicznym oraz danymi na temat pomieszczenia przez nas użytkowanego (w tym: powierzchnia, liczba okien, dostęp do wody).

*Rozpatrzenie tego wniosku następuje w ciągu 14 dni.

Wymagania dotyczące salonu fryzjerskiego


- najbliższa toaleta jeśli nie ma jej w pomieszczeniu (osobnej dla personelu i klientów), nie może znajdować się dalej niż 75 metrów od zakładu.

- lokal powinien być zaopatrzony w szatnię oraz poczekalnię.

- winien mieć wyznaczone stanowisko do mycia i farbowania włosów z umywalką zaopatrzoną w bieżącą zimną i ciepłą wodę (lub z możliwością podgrzania wody)

- pomieszczenie powinno mieć miejsc do przechowywania kosmetyków i środków czystości

- zgoda Sanepidu, Państwowej Inspekcji pracy oraz Państwowej Straży Pożarnej

- pranie brudnej odzieży ochronnej i roboczej powinno się odbywać poza zakładem, zaś czystą przechowywać w oznakowanych przeznaczonych do tego szafkach

- powinno być wyznaczone miejsce do spożywania posiłków przez pracowników

- narzędzia należy przechowywać w warunkach zabezpieczających je przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniem


czwartek, 26 stycznia 2017

Zapalenie mieszków włosowych

Znalezione obrazy dla zapytania Zapalenie mieszków włosowych

Ropne zapalenie mieszków włosowych, to dość często spotykana choroba. 

Cierpią na nią kobiety i mężczyźni w różnym wieku. Przypadłości tej sprzyjają drobne urazy skóry takie jak skaleczenia, zadrapania, a także w przypadku chorób połączonych ze świądem, lub jako skutek depilacji.

Zapalenie mieszków włosowych powodują bakterie wnikające z zewnątrz przez mieszek włosa u ujścia przyległych do włosów gruczołów łojowych. Proces zapalny charakteryzuje się odczynem zapalnym na otaczającej włos skórze, bolesnością, mogą też powstać ropnie i czyraki.

Głównym sprawcą jest gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus). Zapalenie mieszków włosowych pojawia się najczęściej na twarzy, tułowiu i kończynach.

Objawy


Zapalenie mieszka włosowego występuje w postaci krosty lub zapalnego guzka otaczającego włos. Jest to żółtawy pęcherzyk ropny, często przebity włosem, otoczony rąbkiem zapalnym. Zmiany te mogą mieć charakter rozsiany lub zgrupowany. Wykwit krost może trwać kilka dni i może być procesem przewlekłym zwłaszcza tam, gdzie mieszki włosowe są położone głęboko w skórze (na przykład na brodzie), mówimy wówczas o przewlekłej odmianie ropnej zapalenia mieszków włosowych, zwanej figówką brody.

Innym objawem zapalenia mieszków włosowych jest czyrak. Jest to zapalny guzek w otoczeniu mieszka włosowego (sinoczerwony i bolesny). Po 4-6 dniach pojawia się krosta przebita włosem, pod którą dochodzi do martwicy i rozpadu tkanek, w efekcie prowadzącego do kraterowatego ubytku, blizny. Najczęściej występuje on na szyi, klatce piersiowej i pośladkach. Przyczynami ich powstawania mogą być choroby przemiany materii, cukrzyca, choroby nerek, ogólne wyniszczenie.

Zapobieganie


Najlepszym sposobem zapobiegania zakażeniu jest codzienna pielęgnacja, w tym częste zmienianie bielizny. W przypadku powikłań podepilacyjnych, pamiętajmy, że zanim zaczniemy usuwać zbędne owłosienie należy dokonać dezynfekcji depilowanych miejsc (przed i po zabiegu) oraz używaniu tylko dobrego i czystego urządzenia depilującego ( maszynka, depilator).

Leczenie

W leczeniu stosuje się głównie maści z antybiotykiem (mupirocyn) lub jeśli po kilku dniach nie nastąpi poprawa - cefalosporynę I generacji (kloksacyklinę).




środa, 25 stycznia 2017

Makijaż

Znalezione obrazy dla zapytania Makijaż

Wyobraźmy sobie, że nasza twarz jest trójwymiarowym modelem, na którym możemy pewne elementy podkreślić, a pewne schować. 

Jest to zasada, którą należy się kierować niezależnie od mody w makijażu. Zawsze pamiętamy o tym, że ciemne chowa, jasne uwypukla. Stosując tę zasadę możemy korygować kształt twarzy oprószając ciemniejszym pudrem te części twarzy, które wychodzą poza obręb idealnej płaszczyzny owalu, do którego dążymy, ciemnym cieniem zaś będziemy korygować kształt oczu. Podaję kilka praktycznych uwag dotyczących sposobu malowania określonych typów oczu.

Oczy szeroko rozstawione


Tego typu oczy chcemy za pomocą makijażu zbliżyć do siebie. Wystarczy, gdy ciemny cień będziemy nakładać począwszy od wewnętrznych kącików oczu. Cień będzie stopniowo jaśniał przechodząc do zewnętrznych kącików oka. Poza oko nie wyciągamy cieni ani kreski. Ciemną kredką możemy obrysować wewnętrzne kąciki oka, nie rozjaśniamy ich, jak będziemy to robić w przypadku innych typów oka.

Oczy blisko rozstawione


W przypadku tego typu oka postepujemy odwrotnie, czyli w wewnętrzne kąciki oka nakładamy cień jasny, rozświetlamy wewnętrzne kąciki oka jasnymi kredkami. Ciemny cień oraz kreskę przy górnych rzęsach wyciągamy poza zewnętrzny kącik oka. Rzęsy mocniej tuszujemy przy zewnętrznych kącikach.

Oczy wypukłe, duże


W przypadku tego oka używamy ciemnych cieni, najlepiej matowych. Nakładamy je na całą powiekę, co sprawi, że oko się "schowa". Obrysowujemy górną i dolną powiekę ciemną kredką. Ciemny cień rozcieramy do góry. Pod brwi nakładamy jasny cień. Raczej nie stosujemy cieni błyszczących, gdyż one bardziej uwypuklają.

Oczy okrągłe


Idealny kształt oka to migdał. Wydłużymy oko optycznie, jeśli smugę ciemnego cienia zakończymy za zewnętrznym kącikiem oka. Ciemny cień powinien być również nałożony i wyciągnięty przy dolnej powiece. Kreska przy górnych i dolnych rzęsach powinna lekko wychodzić poza obręb zewnętrznego kącika oka. Kreskę zaczynamy rysować na 2/3 długości oka, rozszerzamy ją, gdy zmierzamy ku zewnętrznemu kącikowi oka i lekko unosimy ku górze. Szczególnie mocno tuszujemy rzęsy przy zewnętrznym kąciku oka. Jasny cień nakładamy na pozostałą część oka.

Oczy małe


Przy wykonywaniu makijażu oczu małych lub jeśli po prostu chcemy oczy optycznie powiększyć, pamiętamy o stosowaniu zasady: jasne i błyszczące powiększa, uwypukla, ciemne zmniejsza. Przy malowaniu oczu małych stosujemy więc cienie jasne, połyskliwe, satynowe, opalizujące. Unikamy obrysowywania oczu kreskami, gdyż to optycznie zmniejsza oko. Jeśli koniecznie chcemy mieć kreski, to możemy używać kredek jasnych lub, jeśli użyjemy kredki ciemnej, rozcieramy ją. Nakładamy jasny cień pod brwiami i na ruchomą część powieki, a w załamanie powieki i tuż nad nim cień ciemny, który rozcieramy i wyciągamy ku górze. Starannie malujemy rzęsy i wyciągamy ku górze, gdyż podkręcone oczy również optycznie powiększają oko.

Oczy wąskie

Unikamy dodatkowego ich wydłużenia, czyli absolutnie nie wychodzimy poza wewnętrzny i zewnętrzny kącik oka. Nakładamy cień ciemny przy zewnętrznym i wewnętrznym kąciku oka, a na środek powieki - jasny, najlepiej opalizujący cień, co sprawi, że oko "pójdzie w górę"., tym samym oko zaokrąglimy. Jeśli nakładamy cienie lub kreskę przy dolnej powiece, to unikamy nakładani w środkowej części powieki.

Oczy z opadającą powieką


Kreska, którą rysujemy na górnej powiece powinna unosić się ku górze, by podnieść kąciki.. Na ruchomą powiekę nakładamy jasny cień, natomiast ciemnym cieniem podkreślamy załamanie powieki i zewnętrzny kącik oka wyciągając cień ku górze. Przy opadających powiekach unikamy cienie błyszczących, gdyż to przytłacza spojrzenie.

Oczy głęboko osadzone


Sporo kobiet ma oczy głębiej osadzone, "wpadnięte". By je wydobyć należy pilnować się podstawowej zasady w makijażu - ciemne cienie chowają, jasne uwypuklają. Ten typ oka nigdy nie należy malować ciemnymi cieniami. Nie rysujemy też kreski na górnej powiece, bo jeszcze bardziej chowa oko. Jeśli koniecznie chcemy użyć kreski, to rysujemy ją na długości 1/3 oka, kolorowymi, błyszczącymi kredkami. Możemy skupić się na ozdobieniu dolnej powieki np 2 kolorami kredewk lub cieni. Do malowania górnej powieki używamy cieni jasnych, cieni w kremie, cieni błyszczących, opalizujących.


niedziela, 1 maja 2016

Kosmetyka naturalna.


W dzisiejszych czasach istnieje duże zapotrzebowanie na produkty naturalne. 

Myśląc o nich mamy nadzieję, że będą one wolne od syntetycznych związków chemicznych i dodatków. Nie zawsze jednak kosmetyk nazwany naturalnym jest nim w rzeczywistości. Kilka kropel olejku migdałowego czy wyciągu z nagietka nie upoważnia do używania określenia „produkt naturalny”, zwłaszcza jeżeli pozostałe składniki to oleje mineralne, syntetyczne aromaty i chemiczne konserwanty. Udowodniono, że alergie i problemy skórne wywoływane są najczęściej przez substancje konserwujące, wypełniające i barwniki. 

Zastosowanie substancji naturalnych minimalizuje ryzyko wystąpienia alergii i potęguje właściwości pielęgnujące substancji czynnych w kosmetykach.


poniedziałek, 25 kwietnia 2016

RECEPTURY


TONIK - receptura podstawowa


WODA DESTYLOWANA ALBO ODWAR Z ZIÓŁ 100ml +
MIÓD łyżka +
SOK Z CYTRYNY 15 ml +
GLICERYNA 10 ml +
EKSTRAKT Z ZIÓŁ 10 ml +
NALEWKA ALOESOWA 5 ml +

Można dodać:
ALKOCHOL 70% albo ALKOCHOLOWY EKSTRAKT Z ZIÓŁ 20 mlalbo SPIRYTUS SALICYLOWY kilka kropel

Przepisy:

Tonik oczyszczający
*1 łyżka ziela skrzypu polnego,
*100 ml wody destylowanej,
*10 ml spirytusu salicylowego albo alkoholu 70%,
*1 kropla olejku eterycznego (niekoniecznie).
Z ziół i wody destylowanej zrobić odwar, ostudzić, dodać pozostałe składniki, wymieszać.

Tonik nawilżający
*50 ml odwaru lub naparu z ziół,
*1 łyzka miodu,
*5-8 ml soku z cytryny,
*10 ml gliceryny.

Trwałośc ok. 2 tygodnie. Przechowywać w lodówce.

PŁYN DO CIAŁA - receptura podstawowa

ZIOŁA SUSZONE garść +
ALKOCHOL 50% 100 ml +
WODA DESTYLOWANA 300ml +
MIÓD łyżka +
OLEJEK ETERYCZNY 3 krople.

Zioła zalać alkoholem, dokładnie zamknąć i odstawić w ciemne miejsce na 3 tygodnie. Po upływie tego czasu, dodać wodę destylowana, miód i olejek, wymieszać i gotowe:) Trwałość ok. 3 miesiące.

BALSAM DO CIAŁA - receptura podstawowa

OLEJ NATURALNY +
MASŁO KAKAOWE +
ALBO WOSK PSZCZELI +
MIÓD +
GLICERYNA +
OLEJEK ETERYCZNY +
LECYTYNA.

KREM - receptura podstawowa

STABILIZATOR +
EMULGATOR +
KONSERWANT +
OLEJ NATURALNY +
ODWAR Z ZIÓŁ +
SUBSTANCJE CZYNNE.